ATTENTIE
Het gastenboek van deze website is momenteel niet geïnstalleerd. 
Reacties of vragen kunt u mailen naar:
webredactie@st-martinus.org

ONZE NIEUWE SITE KUNT U BEREIKEN VIA: 
http://www.sintmartinussneek.nl/                                                         

WOORDJE VAN PASTOOR
“Rustig blijven, en in gebed vertrouwen op God. Jullie zullen het niet gemakkelijk krijgen”. Aldus de pastoor van de Leidse Petruskerk toen ik hem een paar dagen voor mijn intrede in het klooster bezocht. Voor wat hij me vertelde over zijn ervaringen ben ik hem nog dankbaar, op die middag in augustus 1960.
Over de oorlog gaat altijd het verhaal dat de kerken stampvol zaten. Dat was ook in Leiden zo. Maar het ontging de pastoor niet dat er met het sterker worden van het vermoeden dat de Duitsers gingen verliezen, ergens in 1943, al een voorzichtige terugloop merkbaar werd in het kerkbezoek. Dat stokte tijdelijk in de hongerwinter van ’44 – ’45. Maar toen gebeurden er dingen die ze ons nooit vertelden: ouders die het eten stalen van hun kinderen en andersom. Mannen en vrouwen die van elkaar los raakten; een soort ontbindingsproces in wat hechte relaties leken.
Na de bevrijding een golf van echtscheidingen en onwettige geboorten. In het algemene sussen dat dit nu eenmaal bij de bevrijding hoorde, een soort uit de band springen als bij carnaval, geloofde deze ervaren zielzorger niet. Nog hoor ik hem zeggen: “Er is iets losgeschoten en op drift geraakt wat nog wel generaties kan duren”. Zo is het ook precies gegaan tot op de dag van heden.
Tot 1954 is hij in de parochie gebleven: vroom, evenwichtig, niet van zijn stuk te brengen. Ook niet toen van alles en nog wat  - ook toen al -  om hem weg begon te vallen. Wrok of wraak over leegloop heb ik nooit gemerkt. Hij deed wat hij bij zijn wijding beloofd had en zag niet om. En hij keek er niemand op aan als er niet of weinig op gereageerd werd.
Na dit bezoek heb ik hem nooit meer ontmoet. Maar hij is een van die stille leidsmannen die met een paar woorden meer richting aan je leven geven dan anderen die je uren hebben toegesproken. Ik weet niet eens wanneer hij overleden is. Ik vraag er ook niet naar. In God zul je elkaar altijd ergens wel weer tegenkomen. “Gods belofte devalueert niet”. Dat heb ik ook van hem.

Pastoor L. van Ulden ofm.